Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/15720 K.2014/12124

Davacı Y.. S.. vd vekili tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 29/01/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 23/09/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili ile karşı taraftan davalı vekili geldiler. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, ihale alıcısının ihalenin feshi nedeniyle uğradığı maddi zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davacıların cebri satışta ihale alıcısı olarak malik oldukları taşınmazın ihalenin feshi nedeniyle ellerinden çıkması sonucu uğradıkları zararın davalı Bakanlıktan İİK'nun 5. maddesi uyarınca tazmininin istendiği, icra dosyasında alacaklı olarak görünen dava dışı H..A..hakkında da tahsil isteminde bulundukları ancak dava tarihi itibariyle sonuç alınamadığı anlaşılmaktadır.

Davaya konu edilen alacak nedeniyle dava dışı alacaklının da müşterek müteselsil sorumluluğu bulunmakta olup tahsil imkanı her zaman bulunmaktadır.

Şu durumda, mahkemece davalı Bakanlık yönünden hüküm altına alınan tazminatın tahsilde tekerrüre neden olmayacak biçimde davalıdan tahsiline hükmolunmak gerekirken bu hususun kararda belirtilmemesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’nun 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.