Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/15888 K.2014/10360

Davacı E.. K.. vekili Avukat Ç. C.. tarafından, davalı M.. V.. aleyhine 15/08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının avukat sıfatıyla yazdığı dilekçedeki beyanlarla kişilik haklarını ihlal ettiğini belirterek, bir miktar manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dilekçe içeriği savunma sınırlarında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu olaylarla ilgili olarak Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/132 Esas sayılı dosyası ile ceza davasının görülmekte olduğu anlaşılmaktadır.

818 sayılı BK'nın 53. maddesi (6098 s. TBK m.74) uyarınca hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de; ceza mahkemesince belirlenen maddi olgular hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Dava konusu olayın özelliği nazara alındığında, ceza mahkemesindeki davanın kesinleşmesi beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.