Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/16864 K.2014/10625

Davacı H.. Ç.. vekili Avukat O. Ş.. tarafından, davalı E.. Ö.. aleyhine 11/12/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat ve istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;Dava, haksız haciz nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından aleyhine yapılan icra takibi sırasında, haksız olarak kendisine ait eşyaların haczedilerek muhafaza işlemi uygulandığını, maaşından kesinti yapıldığını, açtığı menfi tespit davasında borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini belirterek, eşyaların haciz tarihindeki değerlerinin muhafaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının maddi zararının belirlenebilmesi açısından bilirkişi raporu alınmış, bilirkişi tarafından eşyaların hem haciz tarihi, hemde dava tarihindeki değerlerinin hesaplaması üzerine, dava tarihindeki değerleri esas alınarak dava tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Haksız eylemlerde, olay tarihinde zararın meydana gelmiş olması nedeniyle, istek de bulunulduğu takdirde bu tarihteki bedel üzerinden yine haksız fiil tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Mahkemece eşyaların haciz tarihindeki değeri üzerinden davanın kabulü ile yine haciz tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken; yanılgılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.