Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/18073 K.2014/12639

Davacılar A.. T.. vd vekili Avukat S.. D.. tarafından, davalılar D.. G.. A.Ş. vd aleyhine 02/05/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/07/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 30/09/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat R..Ö.. ile karşı taraf davalılardan D.. G.. A.Ş. vekili Avukat K.. E.. A..ve C.. M.. TV Hizmetleri vekili Avukat D.. D..geldiler. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, dava konusu "A..ve S.. Ç.. F.. S.. 10.000,00 TL kazandı" ve "Fazla Seksten Kazandılar" başlıklı haberler ile kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi zararlarının tazminini istemişlerdir.

Davalılar, yayının magazin haberi olduğunu, somut bir davanın sonucundan bahsedildiğini, haberin çarpıcı bir başlık altında okuyucuya sunulmasının basın mesleğinin vazgeçilmez gereklerinden olduğunu, yazının bütünü içinde değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, "...dava konusu yazılarda İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/190 Esas, 2011/425 Karar sayılı davasına konu olan, davacılar A.. T.. ve S.. K.. tarafından, D..G..A.Ş. ve T.. G.. Dergi Basım A.Ş. aleyhine açılan dava hakkında bilgi verildiği, ancak, davacıların resimleri eşliğinde, yazılarda kullanılan başlıkların toplumun yapısı da dikkate alındığında, davacıların kişilik haklarına tecavüz niteliğinde bulunduğu, bu tür yazılara toplumun ilgisinin var olması, konunun da güncel bulunması, davacıların rencide edilmesini haklı kılmaması gerektiği, dava konusu yazıda öz ile biçim arasındaki dengenin davacılar aleyhine bozulmuş bulunduğu..." şeklinde gerekçe ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır.

Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir.

Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır.

Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haberlerde İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/190 Esas, 2011/425 Karar sayılı davasına konu olan, davacılar A.. T.. ve S.. K.. tarafından, D.. G.. A.Ş. ve T.. G..Dergi Basım A.Ş. aleyhine açılan dava hakkında bilgi verildiği ve taraflar arasında bu konuda ihtilaf bulunmadığı görülmektedir.

Dava konusu haber başlıklarıyla kişilik haklarının ihlal edildiği iddia edilmiş ise de, gazetecilik tekniği gereği bir olayın haber haline getirilip okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte verilmesi için başlığın çarpıcı kullanılabileceği, bunun dışında, mahkeme kararının haber içeriğinde yer aldığı, bütünü itibari ile haberlerin görünür gerçekliğe uygun, basının haber verme, toplumun haber alma hakkı kapsamında kalıp davacıların kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Şu durumda, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulune karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.