KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/1878 E., 2013/4940 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 04/10/2012 gün ve 2012/6494-2012/14281 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer karar düzeltme itirazlarına gelince:
Dava, usulsüz kredi işlemleri nedeniyle doğan banka zararının ödetilmesi isteminden kaynaklanmaktadır.Mahkemece, dava dışı kredi borçluları tarafından ödenmeyen kısım üzerinden davanın kabulüne, yargılama sırasında kredi borçluları tarafından ödenen miktar yönünden ise davanın reddine karar verilmiş; temyiz istemi üzerine dairemizin 04/10/2012 tarih ve 2012/6494-2012/14281 sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Davacı bankanın görevlileri olan davalıların, dava dışı borçlulara verilen krediler nedeniyle müteselsilen sorumlu oldukları ileri sürülmüştür. Davacı bankanın 14/12/2010 tarihli yazısı ve dosya kapsamından anlaşıldığı üzere yargılama sırasında, dava konusu miktarın bir kısmı dava dışı kredi borçluları tarafından ödenmiştir. Mahkemece bu durum gözetilerek, kredi borçluları tarafından ödenen miktarlar yönünden davanın konusuz kalmış olması sebebiyle, karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken, bu kısım yönünden davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davacının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde bulunmuş ve hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/1878, K. 2013/4940, 18 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama