Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/19001 K.2014/12953

Davacı S.. G.. vekili Avukat Z. T. Ç. tarafından, davalılar T.. Ö.. vdl aleyhine 01/12/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın reddine dair verilen 26/06/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/10/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü.

Davalılardan T.. Ö.. vekili Avukat Y. T. D.'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, okundu, mazereti yerinde görülmedi. Açık yargılamaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, hatalı tedaviye dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Eldeki dava; Beykoz Devlet Hastanesi'nde kamu görevlileri olan davalı doktorlar tarafından yapılan hatalı tıbbi müdahaleler nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemidir. Davalılar kamu görevinin icrası sırasında yürüttükleri görev kapsamında yaptığı eylemler nedeniyle dava edildiğine göre, Anayasa'nın 129/5 maddesi uyarınca kamu görevlisi durumundaki davalılara husumet yöneltilemez. Açıklanan nedenlerle adı geçen davalıların taraf sıfatı olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.