Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/19192 K.2014/12954

Davacı F.. Y.. vekili Avukat S.. Ç.. tarafından, davalı R.. Ş.. aleyhine 12/05/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/10/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili H..

Y.. ile karşı taraftan davacı vekili S..Ç..geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava taşınmaza haksız el atma nedeniyle eski hale getirme, değer kaybı ve malzeme bedelinin tazmini istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; F.. İlçesi, B.. K.., T.. Mevkii, ... ada ..... parselde kayıtlı bahçe niteliğindeki taşınmazına davalı tarafından rızası ve haberi dışında el atılarak taşınmazdan tras madeni çıkarıldığını, taşınmazın kullanılamaz hale getirildiğini, işgal edilen yerden alınan malzeme bedeli, arazinin eski hale gelebilmesi için yapılması gereken masraflar ile taşınmazdaki değer kaybına ilişkin zararlarının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, malzeme bedeline ilişkin istemin kabulüne, eski hale getirme giderinin taşınmaz sürüm değerini geçemeyeceği belirtilerek diğer kalem istemlerin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Maden Kanununun 4. maddesinde "Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir," Yine, aynı kanunun 12/5 maddesinde "Ruhsalı olmadan veya başkasına ait ruhsal alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulur.

Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanır. Ruhsat alanında ruhsat grubu dışında üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülkî idare amirliklerince el konulur.

Bu fiili işleyen kişilere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkânı ortadan kalkmış olan tüm madenin, ocak başı satış bedelinin iki katı tutarında idari para cezası uygulanır. El konulan madenler, mülki idare amirliklerince satılarak bedeli il özel idaresi hesabına aktarılır." şeklinde düzenlemeler bulamakladır.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alındığında madenlerin arzın mülkiyeline tabi olmadığı, Devlet malı sayıldığı ve ancak hak sahibi kişilerce çıkarılabileceği anlaşılmaktadır.

Şu durumda davacının malzeme bedelini isteme hakkı bulunmadığından bu kalem istem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması kararın bozulmasını gerektirmiştir.