KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/2220 E., 2013/3837 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Limited Şirketi vd. aleyhine 10/03/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/11/2005 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Davacılar, meydana gelen trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi zararlarının davalılar tarafından tazminini talep etmiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan 1.900.00 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiştir.
Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden davalılar lehine hükmedilmesi gereken toplam vekalet ücreti 1.060,00 TL olmasına rağmen mahkemece Tarife'ye aykırı olarak 1.900,00 TL' ye hükmedilmesi doğru değildir.
Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak davalılar yararına fazla vekalet ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasası'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/2220, K. 2013/3837, 5 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama