Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/2305 K.2013/6525

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve diğeri aleyhine 04/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davalıların temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacı vekilinin 31/07/2012 günlü dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşıldığından temyiz dilekçesi reddedilmelidir.

2-Davalıların temyizi yönünden:

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b)Davalıların diğer temyizine gelince:

Dava, trafik kazasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi uyarınca reddedilen manevi tazminat istemi yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına davacı taraf için takdir edilen vekalet ücretinin geçmemek kaydı ile vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen kendisini vekille temsil eden davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.