Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/3290 K.2014/9254

Davacı O.. N.. vekili tarafından, davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş. aleyhine 23/07/2010 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın reddine dair verilen 27/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/03/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı, karşı taraftan davalı banka vekili geldi. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının hukuki yararı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verildiğine göre, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2 maddesi gereğince, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin davalı yararına fazla miktarda vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.