Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/3306 K.2014/233

Davacı E.. M.. temsilcisi E.. Y.. tarafından, davalı R.. B.. vdl aleyhine 25/09/2012 gününde verilen dilekçe ile 2330 Sayılı Kanuna dayalı rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuan tazminatın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, kabul edilen maddi tazminat talebi yönünden kendini vekille temsil ettiren davacı yararına avukatlık ücreti takdir edilmediği anlaşılmaktadır.

Yargılama giderleri arasında bulunan avukatlık ücreti, haklılık durumuna göre vekille temsil edilen taraf yararına hesap ve takdir edilir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 12/1 maddesine göre.

"Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla), tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

Bu maddeler hükmüne aykırı olarak davacı yararına kabul edilen maddi tazminat açısından avukatlık ücreti hesap ve takdir edilmemesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir