Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/4220 K.2013/7301

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı İler.....vd. aleyhine 16/09/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava konusu yayın nedeni ile her iki davacı için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminat talep etmiş, yerel mahkemece her iki davacı için ayrı ayrı 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacılar kendisini vekille temsil ettirdikleri gerekçesi ile 720 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, fakat davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesi gereğince manevi tazminat davalarında davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

Bu kapsamda mahkemece, davalılar lehine davacılara verilen vekalet ücreti kadar ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken bu yönde karar verilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.