Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/4492 K.2014/2338

Davacı M.. K.. vekili Avukat İ. P.. tarafından, davalı E.Ü.A.Ş Genel Müdürlüğü aleyhine 30/01/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş; kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı, Yazıbelen köyünde bulunan dava konusu parsellerde ekili ürünün, Afşin-Elbistan termik santralinin çevreye yaydığı zararlı gazların ve küllerin etkisi ile zarar gördüğünü, verimin düştüğünü iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, termik santralin işletilmesinden dolayı çevreye herhangi bir zarar verilmediğini, resmi kurumlarca hava kalitesinin sürekli ölçüldüğünü, yönetmeliklerle belirlenen sınır değerlerin aşılmadığını, küllerin toprakla örtüldüğünü düzenli olarak nemlendirme yapıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu edilen Yazıbelen köyü 275 ve 681 nolu parsellerde ekili ürünün davacıya ait olduğu ve yasa tarafından korunan bir hakka dayalı olarak kullanıldığının ispat edilememesi nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden Yazıbelen köyü 275 ve 681 nolu parsellerin Kadastro Mahkemesinin 2002/48 esas sayılı dosyasında davalı oldukları, davacının söz konusu dosyanın da tarafı olduğu anlaşılmış, Yazıbelen köyü muhtarı tarafından düzenlenen 14/01/2012 günlü belgede 275 ve 681 nolu taşınmazların uzun zamandır davacı M.. K..'ın zilyet ve tasarrufu altında olduğunun bildirildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK 31. maddesinin başlığı Hâkimin davayı aydınlatma ödevi olup, madde metninde, Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir, hükmü düzenlenmiştir. Bu bağlamda HMK 194. maddesi ile de taraflara somutlaştırma yükümlülüğü getirilmektedir. Usul ekonomisi kuralları ve M.K 2. maddesi ile öngörülen ilkeye uyularak savunmanın tam gerçekleşmesi için yargıç davacıya vakıa ve delillerini somutlaştırmasını buyurabilir. Bu yöntemle mahkeme vakıa-delil bağlantısını kurabilir.

Şu durumda, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ürünün davacıya ait olduğuna dair mahkemece kanaat getirilemiyorsa, davacının ürünün kendisine ait olduğu yönündeki iddiasının sübutu için kendisinden delilleri sorulmalı, gösterilen delillerin toplanmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir. Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.