Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/5173 K.2014/1521

Davacı A.. Ç.. vekili tarafından, davalı R.. T.. vdl aleyhine 20/01/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde manevi tazminat istemini açıklamış, dava dilekçesinde sehven faiz talebinin unutulduğunu belirterek 04/10/2007 tarihli ıslah dilekçesi ile dava tarihinden itibaren yasal faiz talebinde bulunmuştur. Bu durumda faize dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekirken HUMK'nun 74. maddesinde belirtilen hakimin tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemeye aykırı olarak ve istek aşılarak belirlenen tazminata olay gününden itibaren faiz yürütülmesi doğru değil ise de anılan yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirecek nitelikte olmadığından HUMK.’nun 438. maddesi uyarınca, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.