Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/5208 K.2014/5908

Davacı A.. K.. vekili Avukat E. İ. tarafından, davalı İ.. K.. vd aleyhine 23/01/2004 gününde verilen dilekçe ile asıl ve birleşen davada miras sebebiyle istihkak istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın davalı N.. K.. yönünden feragat nedeniyle reddine, davalı İ.. K.. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 09/10/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı İ.. K.. vekili, davalı-karşı davacı E..

K.. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de diğer davalı vekili ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 11/04/2004 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan İ.. K.. vekili Avukat S. E. ve davalı-k.davacı E.. K.. vekili Avukat A.K. A. ile karşı taraftan davacı vekili Avukat E. İ. geldiler. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı A.. K.., davalılar Nursel ve İbahim Kenangil'in asıl ve birleşen davaya yönelik tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalı E.. K..'in yalnız asıl davaya yönelik temyiz itirazına gelince; dava haksız eylem nedeniyle oluşan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, müşterek murisine ait olan ve terekeye dahil olması gereken altın ve paraların davalılar tarafından haksız olarak edinildiğini belirterek alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı E. E. ise, muris Mustafa'yı hastanede ziyaret ettiğini, bu sırada yeni evlenmiş olduğunu, davalı İbrahim'in kendisine 110.000 Dolar ve 110.000 Mark olarak iki adet hesap cüzdanı verdiğini, bu hesapların kendi adına açılmış olduğunu, bu paranın kendisine babası tarafından düğün hediyesi olarak verildiğini belirterek ve mahkemece de takdir edilirse iadeye hazır olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı E. E.'nın beyanı "davayı kabul" olarak nitelendirilerek, davalıya elden verilen bu paradan davacının hissesi oranında iade etmesi gerektiğine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davalı E. E.'ya banka cüdanı ile verilen 110.000 Dolar ve 110.000 Markın murisin sağlığında düğünü nedeniyle verildiği anlaşılmaktadır. Davacı taraf da aksini iddia edip ispat da edememiştir. Davalı E. E.'ya verilen bu para bağış niteliğindedir. Bu şekilde yapılan bir bağış işlemi herhangi bir şekil şartına da bağlı değildir. Yerinde olmayan gerekçe ile yapılan bağıştan davacının miras hissesine düşen kısmının tahsiline karar verilmesi doğru değildir. Davalı Emine Esra yönünden davanın tümden reddi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.