Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/5866 K.2014/2674

Davacı A.. H..'a velayeten H.. H.. tarafından, davalı S.. D.. aleyhine 11/03/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. D.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, babası tarafından davalı aleyhine açılan boşanma davasında davalı tarafından davalı-karşı davacı sıfatı ile verilen cevap dilekçesinde aşağılandığını, tahkir ve tezyif edildiğini, hakarette bulunulduğunu belirterek manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, yetki itirazı ile birlikte davanın esastan da reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, akıl hastası olmayan ve temizliğe önem veren bir kişi hakkında, gerçeğe aykırı olarak akıl hastası olduğunun ve çevresini kirletip pis kokularla rahatsız ettiğinin ileri sürülmesinin davacı kısıtlının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının epilepsi hastası olup idrar tutamama şeklinde de rahatsızlığının bulunduğu ve vesayet altına alındığı anlaşılmaktadır. Dava konusu dilekçe ise davalı-karşı davacı sıfatı ile davacının babası ile davalının taraf olduğu boşanma davası dosyasına sunulmuştur. Davalının, hakkında açılan davada maddi vaka olarak yaşadıklarını anlatmak amacıyla savunmada bulunduğu, dava konusu dilekçenin bir bütün olarak savunma sınırları içinde kaldığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken bir bölümünün kabul edilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.