Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/6086 K.2014/2774

Davacı K.. A.. vekili Avukat M.. S.. tarafından, davalı ... Makine İmalat ve İnşaat Pazarlama Tic. Ltd. Şti. aleyhine 29/07/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın konusuz kalması sebebiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 22/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bir mahkeme kararına dayalı olarak başlattığı icra takibi kapsamında haczedilen makineler üzerinde davalının istihkak iddiasında bulunduğunu ancak Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/443 Esas sayılı davası ile reddedildiğini, davalının kötüniyetli istihkak iddiası nedeniyle mahcuz malların değer kaybettiğini ve bu arada takip borçlusunun da tasfiyeye gittiğini belirterek zararının tazminini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir. Mahkemece davalının asıl borçlu ile birlikte boçtan mesul olduğu, 3. şahıs olmadığı anlaşıldığından davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hak arama hürriyeti Anayasa'nın 36. maddesi ile düzenlenmiştir. Söz konusu madde uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanarak yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma hakkına sahiptir. Davalı da bu kapsamda Anayasa ile güvence altına alınan dava hakkını kullanmıştır. Açmış olduğu davanın reddedilmiş olması, iddiasında kötüniyetli olarak hareket ettiği sonucunu doğurmaz. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken; davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.