Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/6356 K.2014/2713

Davacılar C.. K.. vd. vekili Avukat M. K.. tarafından, davalılar D.. K.. vd. aleyhine 18/01/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiile dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabülüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılar D.. K.. ve N.. K..'un çocukları olan davalı A.K..tarafından ateşli silahla yaralanmaları nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradıklarını belirterek, zararlarının davalı A.K..'a velayeten davalılar D.. K.. ve N.. K.. tarafından müştereken ve müteselsilen giderilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davalı A. K.. hakkındaki ceza yargılaması da esas alınarak maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde davalı anne ve babanın sorumluluklarına dayanılmamış ise de; mahkemece sorumlu oldukları kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Davacılar tarafından davalı anne ve babanın sorumluluğuna dayanılıp dayanılmadığı açıklattırıldıktan sonra, davalı anne ve babanın kusuruna dayanılıyor ise davaya bakma görevi MK'nın 369. maddesi gereğince Aile Mahkemesine aittir. Davalı anne ve babanın sorumluluğuna dayanılmıyorsa, bu durumda yalnızca davalı A. K..hakkında hüküm kurulması gerekirken, anne ve babayı da kapsayacak şekilde müştereken ve müteselsilen karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.