Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/6659 K.2014/3140

Davacı Y.. G.. vekili Avukat E. A.. tarafından, davalı A.. S.. aleyhine 05/10/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız hacize dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı E. G..a taşınmaz alım satımı için vermiş olduğu 6.000,00 TL bedelli teminat senedinin davalıya ciro edildiğini, davalının senedin teminat senedi olduğunu bilmesine karşın, senedi takibe konu ederek evinde iki defa haciz işlemi uygulanmasına neden olduğunu ve kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, teminat senedinin takibe konu edilip edilemeyeceği, borcun muaccel hale gelip gelmediğinin yargılamayı gerektirir nitelikte olması ve davacının hakkında yürütülen takip sırasında evinde haciz işlemi uygulanmasının memur kararına istinaden davacının da evde bulunduğu sırada uygulandığı, manevi tazminat şartlarının gerçekleşmediği şeklindeki gerekçe ile istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının davalı ile dava dışı E. G.. aleyhine açtığı menfi tespit ve senedin iptali istemli davada Ankara Tüketici 6. Mahkemesince, tanık beyanlarına göre davalı A.. S..'nın teminat ilişkisini bilerek senedi devraldığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının borçlu olmadığının tespitine karar verildiği ve kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davalı tarafından tatbik edilen haciz işlemlerinin haksız olduğu belirlendiğine göre uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgıya dayalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.