Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/7305 K.2013/10571

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Kuşadası Devlet Hastanesine İzafeten ... aleyhine 03/05/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendi eczanesinden temin edilen yanlış ilacın, davalı hastane görevlisi tarafından dikkat edilmeyerek dava dışı şahsa yapılan tıbbi müdahale esnasında kullanıldığını, meydana gelen zararın, dava dışı şahıs tarafında açılan dava sonucunda ödendiğini belirterek, tek başına ödemek zorunda kaldığı meblağın davalıdan rücuen tahsilini istemiştir.

Davalı, asıl tazminat dosyasında, yargı yolu yönünden davanın reddine karar verildiğinden, kendilerini bağlayan bir karar bulunmadığını, bu dosyadaki bilirkişi raporunda kendilerine kusur izafe edilmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının kusurlu olduğuna dair kesinleşmiş bir karar bulunmadığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dışı şahıslar tarafından, davacı eczane sahibi ile davalı bakanlık aleyhine açılan Kuşadası 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/313 Esas sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporunda, yanlış ilaç veren eczanedeki şahsın %45, eczaneden temin edilen paketi kontrol etmeden hatalı ilaç hazırlayan hastanedeki laborant şahsın %45 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiş, mahkemece davacı aleyhine açılan davanın kabulüne, davalı aleyhine açılan davanın ise yargı yolu yönünden reddine karar verilmiş, hüküm yargısal denetimden geçerek kesinleşmiştir.

Bu karar, davalı hakkında esastan verilmiş kesinleşmiş bir karar niteliğinde olmadığından, bu dosyadaki davalıya kusur atfeden bilirkişi raporu ve rapordaki kusur oranı davalı bakımından kesin bir nitelik taşımamaktadır. Ancak bu husus, eldeki dosyada mahkemenin kendisinin yeni bir kusur raporu almasına engel teşkil etmez.

Şu halde, davalının kusurlu olup olmadığı, kusurlu ise, kusur oranının tespiti ile alınacak raporun sonucuna göre karar verilmek üzere hüküm kurulması gerekirken bu husus araştırılmadan yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.