Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/7307 K.2013/10499

Davacı Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/09/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; görevsizliğe dair verilen 07/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, belediye çalışmaları nedeniyle davacının kablo TV şebeke hattına verilen zararın giderilmesi davasıdır. Mahkemece Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı belediyenin, çalışması sırasında davacının Kablo TV şebekesine zarar verdiği ileri sürülerek maddi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Davalı belediyenin sorumluluğuna dayanak yapılan olgular, kamu hizmeti ile ilgili ve hizmet kusuruna ilişkindir. İdare’nin, hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı yerine işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davacı Türksat AŞ’ye ait Kablo TV şebekesinin davalı ... tarafından hasara uğratılması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davalı ... tacir olmadığından davanın ticari dava olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla ticaret mahkemesinin değil, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Dairemizin değerli çoğunluğunca, hadisenin davalı Belediyenin hizmet kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın idareye karşı, idari yargı yerinde açılması gerektiğinden bahisle yerel mahkeme hükmü bozulmuştur.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 11.02.1959 tarih, 1958/17 E. 1959/15 K. sayılı kararında içtihadı birleştirme kapsamında olmadığına yer verilerek vurgulandığı üzere;

Bir kamu kurumunca bir tesisin yaptırılması sırasında Devlet malı olmayan yerden toprak alınması veya böyle yerlere toprak ya da moloz yığılması neticesinde oluşan zararların tazmini davası, başkasının malına kamu kurumunun dilediği gibi el atma hakkı bulunmadığı, ayrıca plan, proje ve şartnamelere başkasının malına ihtiyaca göre el atılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağından dolayı, haksız fiilden doğan bir tazminat davası sayılacağı bildirilmiştir.

Ayrıca, işlerin plan ve projelere uygun yapılmaması hali de idari karara aykırı bir hareket bulunması itibariyle yine idari kararın tatbiki olan bir eylem sayılamayacağı, bu bakımdan böyle bir iddia ile açılmış olan davanın haksız fiilden doğan bir davadan ibaret olacağı öngörülmüştür.

Davalının davaya karşı cevap dilekçesinde, 04.04.2012 tarihinde dava konusu yerde yol veya asfalta yama gibi herhangi bir çalışma yapmadıklarını savunarak davanın reddini istediği dikkate alındığında, hadisenin davalı Belediyenin plan, proje ve kararı kapsamında gerçekleşmediği açıktır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında somut olayı değerlendirdiğimizde, dava haksız fiil neticesinde meydana gelen zararın tazmini davası olup, adli yargının görevi dahilindedir.Yerel mahkeme kararı yerinde ve isabetli bulunduğundan onanması gerektiği görüş ve kanaatiyle, sayın çoğunluğun davaya idari yargıda bakılması icap ettiğine dair bozma kararına katılmıyorum. 03/06/2013