KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/7862 E., 2014/5858 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Malkara Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/12/2012
- Numarası
- 2011/118-2012/746
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Davacı Ş.. A.. vekili tarafından, davalı E.. A.. aleyhine 29/03/2011 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dava, menkul mal mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
a)Davalı, yargılama sırasında avukatla temsil edildiğine göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmelidir. Davalı taraf yararına reddedilen istem yönünden maddi yanılgı sonucu vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
b)Davanın reddine karar verildiğine göre davalının yatırdığı 42,00 TL tanık gider avansının kendisine iadesi gerekmektedir. Şu halde, mahkemece “davalı tarafın yargılama masrafı bulunmadığına” biçiminde verilen hüküm doğru değildir. Ancak, anılan bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/son maddesi uyarınca davalı yararına kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/7862, K. 2014/5858, 7 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama