Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/8222 K.2014/5910

Davacı İ.. Grup A.Ş. vekili Avukat Halil Karaoğlan tarafından, davalılar M.. Servis Yedek Parça Motorlu Araçlar Otomotiv Turizm İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vd aleyhine 16/07/2012 gününde verilen dilekçe ile araç mülkiyetinin tespiti istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı E.. G.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı E.. G..'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı E.. G..'ün diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, araç mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, talebin kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı E.. G.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı E.. G..'ün aldığı aracın ayıplı olduğu gerekçesiyle mahkemede dava açtığını ve bedelin iadesine karar verildiğini, bedelin icra kanalıyla davalıya ödendiğini, ancak davalının aracı iade etmediğini beyanla davaya konu aracın kendisine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı, kendisinin kusuru olmadığını ayrıca araç devrinin emniyette de yapılabileceğini beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden de davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna dair hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden. Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davalı E.. G..'ün davacı sıfatı ile açmış olduğu davada, ayıplı mal nedeniyle açılan davanın kabulüne ve davacının araca ödemiş olduğu 14.000,00 TL'nin davacıya ödenmesine, dava açılmadan önce araç fiilen teslim edildiğinden teslim ve iade hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Sonrasında davacı tarafından davalıya aracın vergi ve benzeri borcu kapatılarak, firmaya devri işleminin gerçekleştirilmesi, bu yapılmazsa yargılama gideri ve vekalet ücreti davalıya ait olmak üzere, idare mahkemesinde dava açılacağı ihtarı gönderilmiştir.

Ayrıca davacı tarafından Denizli Emniyet Müdürlüğüne aracın kendilerine devri konusunda başvuruda bulunulmuş, davacının başvurusu ilgili idare tarafından bu konuda mahkeme kararı olmadan araç devri yapılamaycağı gerekçesiyle redddedilmiştir.

Davaya konu olayda; aracın ayıplı çıkmasından davalı sorumlu değildir, öte yandan ödenen bedelin iadesine dair açılan davada verilen karardan da anlaşıldığı üzere davalı, aracı fiilen davacıya teslim etmiştir. Buna rağmen davacının kendi kusurlu işlemlerinin sonucunu davalıya ödetmeye çalışarak tüm vergi ve benzeri borçlarını kapattıktan sonra aracın firmaya devrini talep etmesi hakkaniyete uygun düşmediği gibi araç fiilen davacı elindedir.

Bir takım resmi prosedür ve aksaklıklar sonucunda açılan davada yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalı E..

G..'ün de müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.