Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/8706 K.2014/4518

Davacı M.. B.. vekili tarafından, davalı H.. B.. aleyhine 30/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı eski eşi ile davalı H.. B..'in evlilik dışı birliktelik yaşadıklarını ve bu birlikteliklerinden üç çocuklarının olduğunu, yuvasının yıkıldığını, davalının kendisi ile evli olduğunu bildiği halde, eşi ile ilişki yaşaması eyleminin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının çocuğu olmadığı için davacının bilgisi dahilinde davacının eşi Mustafa Buğday ile birlikte olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının davacının eşi ile evli olduğunu bilerek ilişki yaşama eylemi nedeni ile davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının, dava dışı eşi aleyhine açtığı Körfez Aile Mahkemesi'nin 2011/320 Esas sayılı boşanma davası sonucunda; tarafların boşanmalarına, eşin davacıya 5.000,00 TL manevi tazminat ödemesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalının, davacının resmi nikahlı eşi ile evli olduğu süre içinde duygusal birliktelik kurduğu, dava dışı eşin davacıya karşı sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, davalının da eşin eylemine bilerek iştirak ederek davacının zarar görmesine neden olduğu anlaşılmaktadır.

BK'nın 50 ve 51. maddelerinde haksız eylemin ve bunun sonucunda doğan zararın birden fazla kişi tarafından meydana getirilmesi durumunda zarar görenin dilediği takdirde eyleme katılanların birisinden, birkaçından veyahut tamamından zincirleme olarak sorumlu tutulmalarını isteme hakkına sahip bulunduğu düzenleme altına alınmıştır. Aynı hüküm 6098 sayılı yeni Türk Borçlar Kanunu'nun 61. maddesinde de tekrar edilmiştir.

Davacının eşi, davacıdan boşanmalarına karar verilen mahkeme ilamı ile sadakatsiz tutum ve davranışları nedeni ile 5.000,00 TL manevi tazminat ödemeye mahkum edilmiştir.

Şu durumda, davalı ile dava dışı eşin birlikte neden oldukları zarar nedeni ile davacı yararına 5.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiş bulunmasına göre, konusu ve hukuki sebebi aynı olan eldeki davada hüküm altına alınan tazminat turarının boşanma davasında hüküm altına alınan tazminat ile tahsilde tekürrür olmamak üzere ödetilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru değil ise de, anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dava, evli olduğunu bildiği halde onunla duygusal ve cinsel ilişkiye girmek suretiyle kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat davasıdır.

Davacı, dava dışı eski eşi ile davalı H.. B..'nin evlilik dışı birliktelik yaşadıklarını ve bu birliktelik sonucu birden fazla çocuklarının olduğunu bildiği halde evliliğini uzunca bir süre devam ettirmiştir.

Davacı, dolayısıyla dava dışı eski eşin, davalı ile gayrımeşru ilişkilerini kabullenmiştir. Davacı taraf böylece davalının evlilik birliğine saldırı teşkil eden davranışlarını ve dolayısıyla davalının kişisel haklarına yönelik gerçekleştirdiği saldırıya rıza göstermiştir. Rıza tazminat sorumluluğunu ortadan kaldırır. Diğer yandan davacı evliliğin ortak değerlerini korumada rıza gösterme eylemleriyle kusurlu davranmıştır. Kusurlu davranış da tazminat hakkını öldürür. Hukukun evrensel bir kuralı olan "hiçkimse kusuruna dayanarak hak elde edemez" kuralı gereğince davacının davasının reddi gerekirdi. Kararın bu yönden bozulması gerektiğini düşündüğümüzden çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 17/03/2014