Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/8917 K.2014/5006

Davacı H.. Ç.. vekili tarafından, davalı M.. E.. aleyhine 14/05/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayete dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, jandarma karakol yardımcısı olarak görev yaptığını, davalı hakkında hayvan hırsızlığı nedeniyle yaptığı adli işlem sonrasında, kendisinden zorla para aldığı iddiasıyla hakkında şikayette bulunduğunu beyanla maddi ve manevi zararlarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, somut olayda şikayetin haksız olduğu kabul edilerek maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 10/4. maddesi uyarınca; davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin bir bölümü kabul edilmiş olduğundan kabul edilen maddi ve manevi tazminat tutarları üzerinden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tek bir vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir. Ancak bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK nun 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.