Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/919 K.2013/18341

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar..... Bakanlığı vd. aleyhine 15/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan İçişleri Bakanlığı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan İçişleri Bakanlığı tarafından temyiz olunmuştur.

Jandarma Başçavuş rütbesini taşıyan ve kamu görevlisi olan davalılardan ....'ın, davacıya yönelik ve işkence olarak nitelendirilen ceza yargılamasında mahkumiyet ile sonuçlanan eylemleri nedeniyle tazminat isteminde bulunulmuştur.

Davalı idarenin sorumluluğuna dayanak yapılan olgular, istihdam ettiği kamu görevlisinin yetiştirilmesi, eğitilmesi ve denetlenmesinde kusurlu bulunmasıdır.

Davalı, bir kamu tüzel kişiliği olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, bu davalının yasa ile kendisine verilmiş bulunan görevi yerine getirmediği ileri sürülmüştür.Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.Yargı yolu sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Hüküm, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.