KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/9406 E., 2014/5477 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2014
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi (Kapanan Üsküdar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15/11/2012
- Numarası
- 2011/260-2012/427
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Davacılar A.. E.. vd. vekili tarafından, davalı B.. Yay. Basım ve Dağ. Kitabevi ve Kır. A.Ş. vd. aleyhine 27/07/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Yargılama giderleri arasında bulunan avukatlık ücreti, haklılık durumuna göre vekille temsil edilen taraf yararına hesap ve takdir edilir. Manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verildiğine göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini farklı vekillerle temsil ettiren davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.
Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/9406, K. 2014/5477, 31 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama