Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/9556 K.2014/6001

Davacı N..D..'ye velayeten S..D..vekili tarafından, davalılar A.. C.. vd. aleyhine 21/10/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hakaret ve tehdit eylemlerine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı küçük N.. D..'ye velayeten babası tarafından açıldığı halde davacı olarak baba S.. D..'nin gösterilmesi ve yine davalılar vekilinin de karar başlığında gösterilmemesi doğru değil ise de, bu hususlar maddi hataya ilişkin olup mahallinde düzeltilecektir. Bu nedenle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamından manevi tazminata ilişkin istemin bir bölümünün reddedildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, reddedilen miktar üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesi uyarınca davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.

Yine, davacılar yararına vekalet ücretine hükmedilirken hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/2 maddesi gözetilmeksizin davacı yararına fazla miktarda vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

Ne var ki, vekalet ücretine ilişkin belirlenen yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK' nun 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.