Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/10476 K.2015/6654

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Sadakat yükümlülüğüne aykırı davranış nedeniyle dava dışı ... aleyhine açılan davada da manevi tazminat isteminde bulunulmuş ve Aile Mahkemesi'nin 26/01/2012 gün ve 2011/298-2012/42 sayılı kararı ile davacı yararına takdir edilen manevi tazminat hükmü kesinleşmiştir.

Bütünlük arzeden hukuka aykırılık eylemi nedeniyle, takdir edilen manevi tazminat miktarı yönünden tahsilde tekerrür olmamak üzere hüküm kurulması gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; kararın, HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.