Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/11022 K.2014/17865

Davacı O.. M.. vekili Avukat N.. T.. tarafından, davalı S.. A.. aleyhine 01/07/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı yönetimindeki Orman İşletme Şefliği hizmet aracının, bir araca arkadan çarpmak suretiyle maddi hasarlı kaza yaptığını, davacı idareye ait hizmet aracının idare tarafından onarıldığını, aracın onarılması için 7.771,34 TL harcandığını öne sürerek bu miktarın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, kusura yönelik 18/11/2013 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile zararın belirlenmesine yönelik 22/01/2012 tarihli raporların, dosya kapsamına uygun olduğunu benimseyerek, davalının tam kusurlu olduğu ve araçta oluşan zararın taleple örtüştüğü kanaati ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Dosya kapsamından, olay tarihinden beş gün önce 08/01/2010 tarihinde, davaya konu aracın muayeneye götürüldüğü ve arka servis fren etkisinin kabul edilebilir düzeyde olmadığı belirtilerek muayenenin onaylanmadığı, 12/01/2010 tarihinde işletme şefi ve davalı tarafından imzalanan arıza tespit formunda, arka frenlerin tutmadığı, sökülüp bakılması gerektiği şeklinde arıza tespiti yapıldığı, ertesi gün olan olay günü ise; taşıt görev emri ile aracın tamir için Bornova sanayiye gidilmek üzere davalıya teslim edildiği, tamire gidilirken davaya konu trafik kazasının meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Olayın meydana gelmesinde; davacı idareye ait aracın arızalı oluşunun da etkisinin olması, arızalı aracın görev emri ile davalıya teslim edildiğinin ve trafiğe çıkarıldığının anlaşılması karşısında; Mahkemece BK’nın 43. maddesi uyarınca uygun bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, zararın tamamından davalının sorumlu tutulması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.