Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/11245 K.2015/3243

Davacılar A.. D.. ve diğeri vekili Avukat Zihni tarafından, davalılar İ.. Y.. ve diğerleri aleyhine 19/01/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 28/05/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı V..

V.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 17/03/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat Alparslan geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi.

Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan V.. V.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kuyumculuk yaptığını, davalılardan İsmet, Şahin, Hüseyin, Nurettin ve Doğan'ın işyerinden altın ve döviz çaldığını, davalılardan V.. V..'nun çalınan altın ve dövizleri çalıntı olduğunu bilerek ucuz fiyata satın aldığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, V.. V.., hırsızlık yapan diğer davalıları tanımadığını, kendi ismini niye verdiklerini anlamadığını, Osmaniye'de 11 adet Velipaşaoğlu soy isimli kuyumcu bulunduğunu, fiilen beş yıldan uzun zamandır kuyumculuk yapmadığını, ceza mahkemesinde hırsızlık konusu malı bilerek satın almak suçundan yargılanıp beraat ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hırsızlık suçundan ceza alan davalılarla birlikte davalı V.. V.. satın aldığı altınların miktarı itibari ile çalıntı olduğunu bilmesi gerektiği, iyi niyetli olduğunun kabul edilemeyeçeği gerekçesiyle sorumlu tutularak tazminata hükmedilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı V.. V.. hakkında Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/166 Esas 2006/584 Karar sayılı dava dosyasında hırsızlık konusu malı bilerek satın almak suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın hırsızlık malı satın aldığına dair hırsızlık suçu faillerinin çelişkili beyanlarından başka delil bulunmadığı gibi, suça konu malların sanık V.. V..'nda ele de geçirilmediği, sanığın mahkumiyetine yeterli soyut iddia dışında delil bulunmadığından beraatine karar verilmiş, kararın temyiz edilmesi üzerine 19/02/2009 tarihinde temyiz sürecinde zamanaşımına uğraması nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacı, davalı V.. V..'nun hırsızlık malı satın aldığına ilişkin ceza dosyası kapsamında bulunan delillerden başka bir delil de sunamamıştır.

Davalı V.. V..'nun hırsızlık malı satın aldığına ilişkin hırsızlık suçunun faillerinin çelişkili beyanlarından başka delil bulunmadığı, olay tarihinde Osmaniye ilinde davalıdan başka aynı soyisimli 11 kişinin daha kuyumculuk yaptığı, bu kuyumcularda aynı soy isimle çalışan çok sayıda kişinin bulunduğu, hırsızlığa konu malların hiç bir parçasının davalının uhdesinde ele geçirilemediği anlaşılmaktadır. Şu halde davacı, davalının hırsızlığa konu malı satın aldığını ispat edememiştir. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabul edilmesi doğru bulunmamış, bu itibarla kararın bozulması gerekmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, bilgi, belge ve delillere göre; hırsızlık olayının faillerinden davalı İsmet ve Şahin'in kolluk, savcılık ve sorgu ifadesinde müdafi huzurunda alınan beyanlarında hırsızlığa konu malların bilinerek davalı V.. V.. tarafından daha ucuz fiyata satın alındığının ayrıntılı olarak beyan edilmesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.17/03/2015