Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/11472 K.2015/7906

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/09/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, oğlunun borcundan dolayı davalı tarafından gayrimenkullerine haciz konup bu haczin Kumluca İcra Hukuk Mahkemesi tarafından kaldırıldığını, kendisinin ölmüş gibi gösterilerek haksız hacze maruz kaldığını, haciz nedeniyle dava dışı müteahhit firmaya 10.000 TL ödeme yaptığını belirterek, maddi ve manevi zararının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, borçlu olmayan davacının taşınmazlarına haciz konulduğu, haciz müzekkeresi ve haciz tarihi göz önüne alınarak müzekkereyi elden takip ettiği anlaşılan davalının kusurlu olduğu, maddi zarar bakımından ise davacının istemini kanıtlayamadığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının mallarına haciz konulmasına yönelik bir mahkeme kararı olmadığı gibi, davalı vekilinin de açıkça bu yönde bir talebi olmadığı, haciz koyma işleminin İcra Müdürü’nün müzekkereyi yanlış bir biçimde kaleme almasından kaynaklandığı anlaşılmıştır. Davalının davacı aleyhine zarar verme eylemi söz konusu olmadığından davanın tümden reddedilmesi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmiş olması yerinde görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.