Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/11490 K.2014/15367

Davacı Y.. Y.. tarafından, davalılar K.. M.. vdl aleyhine 13/05/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan Orman İdaresi ve Kaymakamlığın mahkeme kararında geçen araziyi değil de, özel mülkiyetindeki arazide meyve ağaçlarını söktüğünü, vatandaşlar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı davrandıklarını, davalı Mal Müdürlüğü'nün ise özel mülke tabi olan dava konusu taşınmazla ilgili satış senedine istinaden harç almasına rağmen kendisi adına tapu düzenlemediğini belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Davalılar birer kamu tüzel kişilikleri olup kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Dava konusu olayda, davalılara husumet yöneltilerek, yasa ile verilmiş kamu görevini yerine getirmedikleri ileri sürülmüştür. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi hizmet kusuru niteliğindedir. İdarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince ilgili idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

İlk derece mahkemesince açıklanan olgular gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.