Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/11622 K.2014/17699

Davacı C.. P.. vekili Avukat İ. A. tarafından, davalılar M.. H.. vd aleyhine 10/05/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı idareler vekili ve dahili davalı temsilcisi E. D. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılar ile dahili davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar ile dahili davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Dava, haksız el koyma nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar vekili ile dahili davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait küçükbaş hayvanlara kaçakçılık iddiası ile kolluk güçlerince el konulduğunu ve yapılan ceza yargılaması sonucunda üzerine atılı suçtan beraatine ve yedieminde bulunan hayvanların kendisine iadesine karar verildiğini, buna rağmen iadenin gerçekleşmediğini ileri sürerek, bu süreçte mahrum kalınan kazancın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar ise, sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 25/05/2012 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek ve %50 hakkaniyet indirimi yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıya ait 322 adet küçükbaş hayvana kaçak oldukları şüphesiyle 28/06/2000 tarihinde kolluk güçlerince el konulduğu ve yediemin olarak dava dışı Mehmet Aslan'a teslim edildiği, davacının kaçakçılık suçundan yargılandığı Hakkari Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2000/171 Esas, 2000/170 Karar sayılı kararı ile delil yetersizliğinden beraatine ve karar kesinleştiğinde, yedieminde bulunan toplam 322 adet küçükbaş hayvanın iadesine karar verildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 29/04/2002 tarih ve 2002/5175 Esas 2002/5823 Karar sayılı ilamı ile kararın onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davaya konu hayvanların davacıya fiilen iade edilip edilmediği konusu usulünce araştırılmamıştır. Bu konuda öncelikle yedieminin de beyanlarının alınması ve hayvanların teslimi konusunda davacının müracaatının bulunup bulunmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde incelenmesi ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Mahkemece yapılacak inceleme sonucunda davaya konu küçükbaş hayvanların davacıya teslim edilmediği anlaşılır ise, hayvanların el koyma tarihindeki değerleri belirlenerek davacının zararı hesaplanmalı ve tespit edilecek tazminat miktarından BK 43 ve 44. maddeleri gereğince indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmedir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, ceza mahkemesi kararının kesinleşme tarihi itibariyle belirlenen tazminat tutarından indirim yapılarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir