KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/12011 E., 2014/12396 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 30/01/2014
- Numarası
- 2012/2-2014/28
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Davacı Y.. Ö.. vekili Avukat S.. V. B... tarafından, davalılar E.. G.. vd aleyhine 02/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu bakımından reddine dair verilen 30/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, yargı kararının uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece davanın esastan reddine dair verilen ilk hüküm Dairemiz tarafından ''... Yerel mahkemece, yürütmeyi durdurma istemi ile açılan dava dosyasındaki istem ve yürütmeyi durdurma kararının gerekçesine göre yargı kararının uygulanmadığı, uygulanmış gibi davranıldığı ve yargı kararının etkisiz bırakıldığı gözetilerek, davacının uğradığı zararın kapsamı belirlenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. '' gerekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece, bozma kararına uyulmuştur. Ancak bozma kararına uyulmasına karşın gereği yerine getirilmemiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK.). Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğinin yerine getirilmemesi, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/12011, K. 2014/12396, 25 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama