Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/12513 K.2014/12517

Davacı B.. B.. vdl vekili Avukat A.. A.. tarafından, davalı R.. E.. vdl aleyhine 06/06/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi bir kısım davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan R.. E.. ve Z.. E..'e yönelik davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, bir kısım davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulu Kanunu'nun 28. maddesinin 4. bendinde 6526 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik karşısında davalılardan R.. E.. ile Z.. E..'e husumet yöneltilemeyeceği ve dava şartı niteliğindeki husumet sorununun her aşamada göz önünde tutulması gerektiği belirtilerek yazılı biçimde karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar; davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle dairemizce bozulmuş; direnme kararı üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından da bozma kararı verilmiş; bu karara rağmen yeniden ret hükmü oluşturulmuş ve dairemizce yine bozma kararı verilmiştir. Tüm bu aşamalardan sonra, 2577 sayılı Yasa'nın 28. maddesinde yapılan değişiklik gerekçe gösterilmek suretiyle yine ret kararı verilmiştir.

Her davanın, açıldığı tarihteki hukuki duruma göre çözümlenmesi gerekmekte olup; dava tarihi itibariyle davalılardan R.. E.. ve Z.. E..'in pasif dava yeteneği bulunmaktadır. Kaldı ki, bozmaya uyulmakla davacılar yararına usulü kazanılmış hak da oluşmuştur. Şu durumda, adı geçen davalılara yönelik istemin esasının hükme bağlanması gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.