KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/12584 E., 2015/10221 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 28/04/2014
- Numarası
- 2013/388-2014/571
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Davacı O.. B.. vekili Avukat Zülküf tarafından, davalı Ö.. D.. aleyhine 19/04/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, itirazın iptali istemine ilikindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının avcılık belgesi olmadan keklik ve yaban keçisi avlayarak 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'na muhalefet ettiği gerekçesi ile tazminat raporuna istinaden aleyhlerine düzenlenen idari para cezasının tahsiline ilişkin icra takibine haksız olarak itiraz ettiklerini belirterek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
İİK'nın 67/2. maddesi gereğince itirazın iptali davalarında borçlunun icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için itirazında haksız ve alacağın likit olması zorunludur. Somut olayda, dava konusu alacağın haksız fiil sonucu meydana geldiği ve yargılamayı gerektirmesi nedeni ile davalının itirazında tamamen haksız ve alacağın da likit olduğundan söz edilemez. Şu halde, mahkemece koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddi yerine kabulü doğru değildir. Ancak; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/12584, K. 2015/10221, 28 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama