KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/12895 E., 2015/10798 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 26/11/2013
- Numarası
- 2012/199-2013/784
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Davacı K.. M.. vekili Avukat Esra tarafından, davalı S.. K.. aleyhine 13/04/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının red edilmiştir.
2- Davacının diğer temyiz itirazları yönünden;
Dava, bölünmüş yolun orta kısmının geçiş amacıyla doldurulması nedeniyle eski hale getirme masraflarının ödetilmesi istemine yöneliktir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne ve hüküm altına alınan miktarın bir kısmına dava tarihinden, bir kısmına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına dair karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davalının eylemi haksız fiildir, haksız fiile dayalı istemlerde faiz başlangıç tarihi olay tarihidir. Dosya içeriğinden yolun hangi tarihte bozulduğu net olarak anlaşılamıyorsa da bu eylem nedeniyle davacı kurum tarafından davalıya 03/11/2011 tarihinde idari para cezası düzenlenmiştir. Artık olay tarihi bu tarih olarak kabul edilerek hükmedilen tazminata 03/11/2011 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme ile dava ve ıslah tarihlerinden faiz işletilmesi doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. Maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 438.maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/12895, K. 2015/10798, 6 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama