Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/13000 K.2014/14900

Davacı M.. B.. vekili Avukat tarafından, davalılar F.. G.. vdl aleyhine 25/09/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar F.. G.., İ.. Ç.. ve E.. T.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak 1. bentte "1-davanın kısmen kabulüne, 14.972,82 TL alacağın 30/06/2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline davacıya verilmesine, fazla istemin reddine," biçiminde karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda 1. bent "1-davanın kısmen kabulüne, 14.972,82 TL alacağın 30/06/2000 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıya verilmesine, fazla istemin reddine," şeklinde öngörülmüş böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında faizin başlangıç tarihi yönünden açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. Öyleyse karar belirtilen nedenle bozulmalıdır.