KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/13150 E., 2014/14016 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2014
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 10/05/2012 gün ve 2012/4997-2012/8312 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-)Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.
2-) Davacıların diğer karar düzeltme istemlerine gelince;
Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacıların temyizi üzerine Dairemizin 10/05/2012 gün ve 2012/4997 Esas, 2012/8312 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacılar tarafından kararın düzeltilmesinin istenmesi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.
Davanın reddi dışında, davacı harç ile sorumlu tutulamaz. Çünkü, karar ve ilam harcı hüküm altına alınan miktar üzerinden belirlenir. Bu nedenle de, davanın kısmen kabul kısmen reddi durumunda; karar ve ilam harcı diğer yargılama giderleri ile birlikte değerlendirilemez. Mahkemece bakiye harçtan davacıların sorumlu tutulmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu yönden düzeltilerek onanması gerekirken sehven onanmış olduğu anlaşıldığından davacının karar düzeltme istemi kabul edilmeli, Dairemizin onama kararı kaldırılmalı, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince karar düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/13150, K. 2014/14016, 27 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama