Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/13318 K.2015/10712

Davacı E.. Y.. vekili Avukat Hilal tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 29/07/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, Balıkesir iş dünyasında tanınan ve saygın bir iş adamı olduğunu, Balıkesir'de yayınlanan Y. S.Gazetesi'nin 2013 Nisan ayından itibaren babası İsmail Yavaşça ile sahip oldukları şirketler hakkında kişilik haklarına, itibar ve onurlarına ağır saldırı teşkil eden yayınlar yaptığını son olarakta kendisinin arkadaşlarıyla bir eğlence mekanındaki özel görüntülerini yayınlayarak fotoğrafın altına da alaycı bir dille yazılar yazdığını bu durumun kişilik haklarına haksız saldırı teşkil ettiğini iddia ederek, uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının fotoğrafının kamuya açık ve herkesçe gidilen popüler bir mekanda çektirdiğini ve hatta fotoğrafın yayınında herhangi bir sakınca görmediğinden söz konusu fotoğrafı da kendi facebook sayfasında yayınlayarak fotoğrafa aleniyet kazandırdığını, davacıyı küçük düşürme gibi bir amaçları olmadığını, tanınmış bir işadamı olan davacı hakkında basının haber verme hakkı kapsamında yayın yapıldığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, salt davacının resmi konu edilerek haber değeri ve niteliği taşıyan bir olay veya olguya yer verilmediği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır.

Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir.

Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayda; olay tarihi, haberin içerik itibariyle görünür gerçeğe uygun olması ve yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, davacı yararına hüküm altına alınan tazminat miktarı fazladır, daha alt düzeyde tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.