Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/13462 K.2014/17592

Davacı N.. A.. vekili Avukat Ö. A.tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 06/06/2012 gününde verilen dilekçe ile istirdat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; istirdat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile gayri resmi olarak evlendiklerini, ancak davalının kendisine kötü muamalelerde bulunduğunu, bu nedenle evi terk etmek zorunda kaldığını, kendisine ait olan ziynet eşyalarını davalının aldığını ve kendisine vermediğini, bu nedenle kendisine ait olan takıların iadesini, bu mümkün olmadığı takdirde bedelinin davalıdan alınmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu istemlerin aile hukuku ile ilgisi bulunmayıp, taraflar arasında resmi nikah yapılmadığından eldeki davanın genel mahkemelerde görülmesi gerekir. Şu durumda, davaya genel hükümler uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesi'nde bakılmalıdır. Mahkemece yanılgıya düşülerek Aile Mahkemesi sıfatıyla, Aile Hukuku hükümlerine göre davaya bakılması isabetli olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.