Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/13601 K.2015/11431

Davacı Espiye Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat Sezen tarafından, davalı S.. A.. aleyhine 03/05/2006 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Yasa'ya muhalefet nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 Sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın 09/05/2014 tarihli son oturumunda hüküm olarak; “Davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 2.087.88 TL tazminat bedelinin haksız fiil tarihi olan 31/05/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” şeklinde karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararın hüküm kısmının yine aynı şekilde kısa kararda belirtildiği gibi olduğu, gerekçe kısmında ise "...davanın kabulüne karar vermek gerekmiş, ancak davanın tamamen kabulüne karar vermek gerekirken sehven kısmen kabul kısmen red kararına hükmolunmuştur." şeklinde belirtilmiştir. Mahkemece, bu durum tashih şerhi ile düzeltilemez. Bu durumda kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.