Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/13933 K.2015/900

Davacılar S.. B.. vdl vekili Avukat Tuncer tarafından, davalılar A.. K.. vd aleyhine 26/02/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların, davalılardan A.. K..'ya yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların, davalılardan İ.. C..'e yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece, bozmadan önce verilen kararda istem kabul edilmiş; davalılardan A.. K..'nın temyiz istemi üzerine bozma kararı verilmiştir. Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında ise, istemin kısmen kabulü ile müştereken ve müteselsilen tahsil hükmü kurulmuştur. Oysa ki, bozulan ilk karar İ.. C.. tarafından temyiz edilmemiş: onun yönünden kesinleşmiş ve davacılar yararına da usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Şu durumda, hakkındaki ilk karar kesinleşmiş bulunan davalı İ.. C..'i de kapsar biçimde kısmi kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.