Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/14276 K.2015/11841

Davacı S.. A.. vekili Avukat Muzaffer tarafından, davalı M.. Ö.. aleyhine 27/11/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil (hakaret) nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, isteminin reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Altınoluk beldesinde 2012 yılı Mayıs ayında gerçekleştirilen bir panelde konuşan davalının kendisine hakarette bulunduğunu, bu nedenle Edremit 1. Sulh Ceza Mahkemesinde yargılanarak kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret etme suçundan cezalandırıldığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının da içinde bulundğu bir gurup milletvekili tarafından TBMM'ye zeytincilikle ilgili yasa teklifi sunulduğunu, davacıya yönelik sözlerinin fikir beyanı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının sarf ettiği sözlerin eleştiri mahiyetinde olması ve milletvekili olan davacının eleştirilere katlanması gerektiğinden bahisle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı ile dava dışı Vahit Kirişçi ve N. adlı A.

Parti milletvekillerinin 06/05/2009 tarihinde "Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılması Hakkındaki Kanunda" değişiklik yapılmasını öngören yasa teklifini hazırlayıp Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına sunmaları nedeni ile davacının Mayıs 2012 tarihinde Altınoluk beldesinde yapılan "D." adlı paneldeki konuşması sırasında eleştiri sınırlarını aşan, davacının kişilik haklarına saldırı ve hakeret teşkil eden ifadeler kullandığının duruksamaya yer vermeyecek kadar açık olduğu,

Edremit 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/20-470 esas-karar sayılı ilamı ile davalı hakkında, davacı ile dava dışı V. ve N. adlı milletvekillerine, görevinden dolayı alenen müteselsil hakaret suçunu işlediğinden bahisle adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Şu durumda; davalının kişilik haklarına saldırı oluşturan hukuka aykırı haksız eylemi subut bulduğuna göre, davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.