KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/14597 E., 2015/902 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/12/2012
- Numarası
- 2011/983-2012/539
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Davacı H.. H.. vekili Avukat Salih tarafından, davalılar F.. Ş.. vdl aleyhine 19/12/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan F.. Ş.. ve E.. Ç.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan F.. Ş..'in temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalılardan E.. Ç..'nın temyiz itirazlarına gelince; dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan F.. Ş.. ve E.. Ç.. tarafından temyiz olunmuştur.
Yasaya aykırı olarak özel hizmet tazminatı ve yan ödeme yapılması nedeniyle icra takibinde bulunulmuş; itiraz üzerine eldeki dava açılmıştır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, usulsüz ödemeden yararlanan ve sağlık memuru sıfatıyla görev yapan davalı F.. Ş.. ile ödeme işlemlerini tahakkuk memuru sıfatı ile gerçekleştiren davalı E.. Ç..'nın sorumlu bulundukları belirtilmiştir.
Davalı E.. Ç..'nın sorumluluğu, mali mevzuat hükümlerinden kaynaklanmakta olup; bilirkişi raporlarında bu konuda yeterli ve denetime elverir değerlendirmeler yapılmamıştır. Şu durumda, konunun özelliği itibariyle emekli Sayıştay denetçilerinden oluşturulacak bir bilirkişi kurulundan görüş alınması ve değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekir. Hüküm, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/14597, K. 2015/902, 26 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama