Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/14667 K.2015/928

Davacı İ.. B.. vekili Avukat Esra tarafından, davalı S.. A.. aleyhine 08/07/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, 2330 sayılı Yasadan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalı tarafından yaralanan dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmektedir. İ.. B.. Emniyet Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonu'nun 12/04/2013 tarihli kararıyla belirlenen tazminat miktarından ve hesaplama tarzından tazminat hesabında iş ve güce engel olan sürenin 3 gün olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, iş ve güce engel olan süre 5 gün olarak benimsenmiş ve buna göre hesaplama yapılmıştır.

Şu halde, komisyon kararında esas alınan iş ve güce engel olan süre üzerinden rücu edilmesi gereken miktarın belirlenmesi gerekirken, adli raporda yazılı süreyi benimseyen bilirkişi raporuna istinaden hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.