KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/14893 E., 2015/1317 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Kazan Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 18/03/2014
- Numarası
- 2011/13-2014/110
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Davacılar H.. D.. vdl vekili Avukat Ahmet tarafından, davalılar S. İnş. Turz. Gıda Teks. San. Tic. Ltd. Şti. vd aleyhine 23/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.
Mahkemece davanın reddine dair verilen 18/03/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat Ahmet geldi, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.
Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.
Davalılar tarafından işletilmekte olan havuzda meydana gelen ölüm olayı nedeniyle istemde bulunulmuş; mahkemece, davalıların kusuru bulunmadığı gerekçesiyle yazılı biçimde karar verilmiştir.
Mahkemece, kusur konusunda bilirkişi görüşü alınmamış; beraat kararı ve ceza yargılaması sırasında düzenlenen raporlar değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. B.K. 53. maddesi hükmü gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı bağlayıcı olmadığı gibi; ceza yargılaması sırasında kusura ilişkin olarak düzenlenen raporlar da yeterli sayılamaz. Mahkemece, davanın niteliği ve sorumluluk hukuku kuralları göz önünde tutulmak suretiyle bilirkişi görüşü alınması, kusur durumunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Hüküm, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/14893, K. 2015/1317, 3 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama