KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/1496 E., 2014/2692 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/05/2012
- Numarası
- 2010/198-2012/254
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Davacı Karamürsel Orman İşletme Şefliği vekili tarafından, davalı E.. A.. aleyhine 05/05/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, orman yangını nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesi gereğince tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.
Davanın konusu para olduğuna ve ıslah da edilen istemin bir bölümü reddedildiğine göre, reddedilen miktar üzerinden davada kendisini vekil aracılığı ile temsil ettiren davalı yararına Tarife'nin 12. maddesindeki düzenleme gereğince nispi avukatlık ücreti verilmesi gerekirken davalı yararına fazla miktarda vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Açıklanan yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK' nun 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/1496, K. 2014/2692, 19 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama