Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15236 K.2015/12798

Davacı Orman İşletme Müdürlüğü vekili Avukat Özlem tarafından, davalılar A.. A.. ve diğerleri aleyhine 26/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı F.. E.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine dair verilen 19/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Kanuna muhalefet nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı F.. E.. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yapılan yargılamanın son oturumunda "Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 2.520,86 TL'nin 25.05.2010 tarhinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" karar verilmiştir. Daha sonra yazılan gerekçeli kararın hüküm kısmının yine aynı şekilde kısa kararda olduğu gibi yazılarak gerekçe kısmında davalı F.. E.. dışındaki davalılar hakkında takipsizlik kararı verildiği, dolayısıyla bir ceza davası bulunmadığı gibi hükmedilmiş bir mahkumiyet kararı da olmaması nedeniyle diğer davalılar hakkında ispatlanamayan davanın reddine karar verildiği belirtilmiştir. Bu durumda, kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir.

Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.